Dawny pies leśników – Jochen Becker

Wyżeł niemiecki długowłosy – Dawny pies leśników

Podczas wystawiania pies bacznie wypatruje zdobyczy z kierunku, z którego zwietrzył zwierzynę

Pierwsze ryciny przedstawiające długowłose psy myśliwskie pokryte na całym ciele mniej lub bardziej falista sierścią, która na uszach, ogonie oraz łapach była znacznie dłuższa pochodzą już z XV w. W późniejszym okresie jakiś czas pojawiały się informacje o długowłosych psach wystawiających, określany, dawniej jako psy na ptactwo. Wyżeł niemiecki długowłosy wywodzi się od żyjącego w średniowieczu długowłosego psa używanego do płoszenia i polowania na ptaki.

W późniejszym okresie, dzięki krzyżowaniu z wystawiającymi wyżłami brytyjskimi, a przede wszystkim czarno białymi seterami angielskimi, pies o początkowo ciężkim typie przekształcił się w eleganckiego wyżła długowłosego.

Związek Wyżła Niemieckiego Długowłosego powstał w 1926 r., jednak czysta hodowla zaczęła się od chwili założenia pierwszego klubu, który zawiązał się w 1879 r. w Oberhausen.

W 1897 r. baron von Schorlemer stworzył wzorzec rasy. Ku czci barona do dziś egzaminy organizowane dla najlepszych wyżłów długowłosych podczas wszystkich jesiennych sesji zwane są egzaminami Schorlemera. Samce wyżła długowłosego osiągają w kłębie 60-70 cm, suki 58-66 i tym samym należą do silnych psów myśliwskich średniej wielkości. Maść jest zazwyczaj jednobarwna, brązowa, ale spotyka się także psy z małą białą plamką na piersi albo brązowo białe. Psy czarnej maści są z hodowli wykluczane, ponieważ uważa się, że czarna maść występuje w wyniku wcześniejszego krzyżowania z nowofundlandami oraz seterami irlandzkimi i szkockimi. Sierść powinna być gęsta, dobrze przylegająca, lekko falista, bez nadmiernie miękkich, długich włosów.

Aportowanie należy do głónych zadań wszechstronnego psa myśliwskiego

Jeżeli chodzi o specjalizację wyżłów długowłosych, to przede wszystkim należy wymienić wspaniałą pracę w wodzie i wyjątkową umiejętność pracy w lesie. Praca przy tropieniu postrzałków postrzałków zwierzyny płowej, szczekanie podczas płoszenia i doskonałe aportowanie sprawiły, że w Niemczech wyżły długowłose nazywane są „starymi psami leśnymi”.
Większość psów tej rasy charakteryzuje się szczególną ciętością w stosunku do łasic, szczurów itp., a nierzadko także dobrze kontrolowaną ciętością w stosunku do ludzi. Wyżeł długowłosy ma być dla myśliwego wszechstronnym pomocnikiem w pracy przed strzałem i po nim, dlatego podczas corocznych egzaminów związkowych i jesiennych oceniany jest pod kątem głośnego polowania oraz wystawiania i prezencji. Podczas tej ostatniej konkurencji ocenia się typ, sylwetkę oraz sierść psa.